Typowy ból dławicowy

Podstawowym objawem przewlekłej choroby wieńcowej jest ból w klatce piersiowej. Ma on swoje charakterystyczne cechy, na podstawie których można go odróżnić od bólu spowodowanego innymi przyczynami.

Przez osoby cierpiące na chorobę wieńcową jest on opisywany różnie. Najczęściej padają określenia: gniecenie, dławienie, ucisk, pieczenie, ciężar. Ból ten lokalizuje się za mostkiem. Może promieniować do szyi, żuchwy, nadbrzusza, ramion – zwykle lewego. Wywołuje go wysiłek fizyczny lub stres emocjonalny. Po odpoczynku ból ustępuje.

Czasami ból może zniknąć w trakcie kontynuowania wysiłku, a kolejny podjęty wysiłek może trwać dłużej. Jest to zjawisko hartowania, polegające na zwiększającej się tolerancji mięśnia sercowego na krótkotrwałe niedokrwienie.

Ból w stabilnej chorobie wieńcowej trwa kilka minut i nie ulega zmianie w zależności od pozycji ciała ani fazy oddechu. Ustępuje po przyjęciu pod język nitrogliceryny w ciągu kilku minut. Jeśli ból nie ustępuje po 5-10 minutach od podania nitrogliceryny, to najprawdopodobniej nie jest spowodowany krótkotrwałym niedokrwieniem, a zagrażającą martwicą mięśnia sercowego bądź zupełnie inną przyczyną.

Zobacz też: Medycyna i psychologia w walce z zawałem

Kiedy boli inaczej?

Nie każdy ból w klatce piersiowej charakteryzuje się wymienionymi cechami, ponieważ nie każdy ból wynika z niedokrwienia serca. Ból może mieć swoje źródło w układzie oddechowym, przełyku, aorcie, czy w ścianach klatki piersiowej. Niekiedy jest to ból przeniesiony spowodowany patologią toczącą się w obrębie jamy brzusznej – pęcherzyku żółciowym, żołądku czy też trzustce.