Serce stara się zrekompensować spadek wydolności przez:

• zwiększenie jednorazowego napływu krwi,
• przyspieszenie czynności serca-co umożliwia przepompowanie większej ilości krwi w danym czasie,
• pogrubienie włókien mięśniowych-co pozwala na wykonanie silniejszych skurczów a zarazem wypchnięcie większej ilości krwi.

Gdy jednak próby kompensacji wydolności przestają wystarczać wówczas niewydolność serca daje o sobie znać prowadząc stopniowo do pogarszania się stanu chorego aż do obrzęku płuc włącznie.

Pierwszy alarm - duszność

Jednym z pierwszych subiektywnych i niecharakterystycznych objawów jest zła tolerancja wysiłku objawiająca się pod postacią duszności i łatwego męczenia się. Rozwija się ona dość wcześnie i występuje, jako stały objaw choroby. Charakterystyczne wydaje się jej nasilenie przy zmianie pozycji ze stojącej na leżącą. Jest to skutkiem nagłego napływu dużej ilości krwi z kończyn, co powoduję, że serce nie jest w stanie sobie poradzić z taką jej ilością. Jej nadmiar gromadzi się w naczyniach i płucach będąc przyczyną duszności.

Kiedy pojawiają się obrzęki…

Kolejnym zauważalnym dla pacjenta objawem są obrzęki kończyn dolnych. Niewydolne serce szczególnie prawa komora, gromadząca krew z tkanek, nie jest w stanie jej przepompować do płuc. W związku, z czym w wyniku grawitacji gromadzi się ona w najniżej położonych tkankach, powodując opuchliznę całych nóg lub tylko okolic wokół kostek.