Oprócz subiektywnych dolegliwości, jakie zgłasza pacjent z podejrzeniem zawału serca, lekarz musi wykonać serię niezbędnych badań oraz podać leki, które przede wszystkim ulżą cierpieniu pacjenta i zabezpieczą jego życie. Po przywiezieniu do szpitala zaczyna się walka z czasem, liczy się każda minuta. Serce jest bowiem bardzo wrażliwe na wszelkie zmiany zachodzące wokół niego i na każdą z nich może reagować zatrzymaniem swojej funkcji.

Najważniejsze: kontrola EKG

Zaraz po przywiezieniu do szpitala, pacjent zostaje podłączony do aparatu EKG, który nieustannie będzie monitorował czynność serca. Nawet gdy w karetce już zostanie podłączony do aparatu, w szpitalu lekarz musi zmienić go na dokładniejszy. Będzie do niego podłączony co najmniej przez 24 godziny. Dzięki temu lekarz będzie mógł obserwować, jak pracuje serce i jak reaguje na podawanie leków.

Badania laboratoryjne wykonywane w szpitalu:

• troponina – enzym sercowy, wskazujący na martwicę mięśnia sercowego,
• CK-MB – kolejny enzym świadczący o uszkodzeniu mięśnia sercowego,
• morfologia i OB – podstawowe badania krwi, oznaczają liczbę jej składników, która zmienia się w różnych chorobach, także w zawale serca.

Wszystkie te parametry określa się zaraz po przywiezieniu chorego do szpitala w celu potwierdzenia lub wykluczenia zawału serca. Dzięki zmianom ich stężeń w określonym w czasie, można precyzyjnie (niemalże co do godziny) wyznaczyć, kiedy miał miejsce zawał.